Huib Geurink.
Therapie
Persoonlijke Groei.

Home.

Therapie of persoonlijke groei?

Ervaringen van:
   Casper
   Claire
   Sicco

Potje pindakaas.

Vragen en antwoorden.

 
Menu Persoonlijke Groei

Motivate om te groeien. .

Bijsluiter.

De natuurlijke groei van een mens.

De natuur en de mens.

Klik hier om naar het sprookjes menu te gaan als je graag nog meer leest.

Ervaring van Claire

November 2009  

Van klein meisje tot prachtige vrouw

De oefeningen hebben mijn leven veranderd en doen dat nog steeds. Het is voelbaar in iedere cel in mijn lichaam. Het heeft invloed op mijn hele omgeving. Ik ga niet meer op tilt, lichamelijk niet een geestelijk niet. Ik leef en werk efficiënter en met meer plezier en ook mijn collega’s. En zo zijn er veel meer dingen waardoor het leven heel veel prettiger is geworden. Het gaat vanzelf.

Ik ga even terug naar de tijd voordat ik zo’n twee jaar geleden begon met de oefeningen. Ik was toen 28. Vrienden omschreven mij als een vrolijk, lief meisje en een stuiterbal. Wanneer ’s ochtends mijn ogen opensprongen begon direct de dag voor mij. Ik sprong uit bed, rende naar mijn werk of ging snel met iets anders aan de gang. Continu wilde ik te veel; vele uren werken, veel leren, een talencursus volgen, aan auto’s leren sleutelen, eten met een vriendin, koffie drinken bij familie, een avondje op stap met een vriend, schilderen, fotograferen, websites bouwen, stapels met interessante boeken lezen, boodschappen doen, huis op orde hebben… En dat allemaal naast een drukke baan van 40 uur in de week.
Voor mij was het hollen of stilstaan. Waarbij stilstaan inhield dat ik weer zo hard tegen de muur liep, dat ik niets anders meer kon dan ziek worden. Ondanks de meest potente vitaminepillen pakte ik iedere griep die voorbij kwam en altijd met holteontstekingen. Meerdere malen per jaar had ik een ontstoken maagvlies. Als ik zwaar werk verrichtte kreeg ik ontstekingen aan mijn handen. Medicijnen hielpen niet maar ik kreeg wel alle bijwerkingen.
Nu weet ik dat mijn houding toen ronduit slecht was. De bovenkant van mijn romp was ingezakt en mijn schouders stonden naar voren, waardoor ik een gesloten houding had. Ik stond op mijn hielen, waardoor ik de verkeerde spieren tegen elkaar in gebruikte om mezelf recht overeind te houden. Ik was me helemaal niet bewust dat mijn spieren aan het vechten waren in plaats van samen te werken. Wel had ik het gevoel dat het leven uit knokken bestond om overeind te blijven. Nu mijn spieren ontspannen zijn en samenwerken is mijn leven ontspannen en gaat alles vanzelf. ‘Hollen of stilstaan’ is er niet meer bij; ik wandel nu rustig door het leven en heb daardoor geen ziektes meer nodig om de rustperiodes in te lassen die we als mens allemaal nodig hebben.

Het continue aanspannen van de tegengestelde spieren was een uitputtingsslag. En zoals we allemaal wel weten, dient voedsel o.a. als energiebron voor de spieren. De enorme hoeveelheden voedsel die ik tot mij nam gedurende een dag waren niet zichtbaar in mijn lichaam. Bodybuilders begrepen er niets van; zo veel eten, zo mager en een wasbord (gespierde buik) waar zij jaloers op waren.

Er waren genoeg momenten die ik omschreef met de woorden ‘lekker in mijn vel te zitten’. Nu voel ik dat het zeer relatieve uitingen waren. Mijn vel stond zo strak door al die gespannen spieren, dat er helemaal geen ruimte was om goed in mijn vel te zitten. Pas nu ervaar ik wat het inhoudt om echt lekker in je vel te zitten, letterlijk en figuurlijk.

De dag dat ik voor het eerst met Huib enkele oefeningen deed, kan ik me herinneren als de dag van gisteren. Nog steeds ben ik dankbaar voor dat moment. Voor het eerst, sinds ik me bewust kon herinneren, was ik toen in staat om mijn buikspieren te ontspannen en realiseerde ik me hoeveel spanning er al die tijd op mijn lichaam had gestaan! En dit was slechts een eerste ervaring. Gedurende de tijd die volgde heb ik door het doen en vooral voelen van de oefeningen veel losgelaten, heel veel. Ondertussen vielen de kwartjes, soms met emmers tegelijk, hoe mijn manier van manifesteren in mijn binnen- en buitenwereld het directe gevolg is van het gebruik van mijn spieren en botten. Samenwerken of vechten, het begint bij mijn eigen spieren en botten. Het leuke was dat de kleinste veranderingen direct invloed hadden op dagelijkse dingen zoals werk, het contact met mijn werkgever, de dame achter de kassa in de supermarkt en mijn omgang met situaties.

Vanmorgen nog verbaasde ik me over de invloed van het doen van de oefeningen. Ik zat weer eens lekker ‘niets’ te doen. De tijd van hollen of ‘crashen’ lijkt eeuwen geleden. Een half jaar geleden heb ik het ‘niets’ doen ontdekt. Ik kan rustig een hele tijd op de bank zitten voelen; geen boek; geen gedachten; geen TV; geen afleiding; alleen ik en mijn gevoel. Een ontspannen rust en een gelukkig gevoel over wie ik ben en wat ik doe en wat ik niet doe.

Pas sinds dat ik met de oefeningen aan de slag ben gegaan realiseer ik me dat een mens als foetus, baby, kind en puber zó ontzettend kwetsbaar is. Hele kleine gebeurtenissen hebben een enorme impact op de ontwikkeling van je houding, je gevoel, je gedrag en je spontaniteit en bepalen je latere leven en gezondheid. Met deze behandelmethode heb ik inmiddels vele deuken en deukjes (opgelopen tijdens opgroeien) uitgedeukt.

De kracht van het groeien met behulp van deze behandelmethode is enorm; de mogelijkheden eindeloos, de vrijheid groots en mijn gezondheid is nog nooit zo goed geweest. Ik kan beter bij mijn gevoel en kan dat onmiddellijk en feilloos naar buiten brengen met gewone huis-, tuin- en keukenwoorden. Ik ben creatiever, kan alles relativeren en heb plezier in het leven. Ik neem mijn eigen beslissingen en laat me niet leiden door onbewuste angsten die mij ooit keuze mogelijkheden ontnamen. Ik heb het afgelopen jaar slechts een enkel griepje gehad. Ik heb al twee jaar geen ontstekingen gehad aan mijn maag en handen. Ik eet nog slechts een fractie van wat ik at. Ik ben ruim 10 kilo aangekomen en precies goed op mijn gewicht. Ik voel alleen een aangename vermoeidheid na een flinke tocht op de fiets of een feestje tot diep in de nacht. Mijn houding is stabiel, ik sta stevig op mijn voorvoeten, laat me lekker dragen door mijn skelet en ik gebruik de spieren in mijn lichaam waarvoor ze bedoeld zijn.

Inmiddels zou ik een dikke trilogie kunnen schrijven met alle ongekende ervaringen, verhalen en inzichten. Ik heb nu niet het gevoel om dat te doen. Het is mijn ervaring en jij kunt het zelf beleven op jouw ik-eigen manier. Iets wat veel waardevoller is dan al die letters van mij op papier.

Enkele laatste woorden voordat ik nog even een oefening ga voelen…
Ik ben ruim twee jaar geleden begonnen vanuit in de eerste plaats een nieuwsgierigheid. Het is voor mij een ontdekkingsreis geweest en is het nog steeds. Een reis met vele verborgen schatten. De schatten liggen niet aan de andere kant van de wereld. Ze zitten in me zelf!
Of je nou fysieke klachten hebt of geïnteresseerd bent in jouw persoonlijke groei: Het is een aanrader voor iedereen, van scholier tot en met opa of oma!

Oefening baart kunst… én een prachtig mens, die met volle teugen geniet van het leven.

 


Voetnoot van Huib:
En dan te bedenken dat Claire dacht dat ze geen klachten had. Ze was niet op sterven na dood. Dat klopt. Al die griepjes, ontstekingen, maagklachten, crashen, stressen, met deuren smijten, tegen de vlakte gaan van een seconde te laat eten, kou-kleumen, verwondingen aan armen en handen bij het werken aan haar auto, te lage lichaamstemperatuur, blessures bij het mountain-biken, het was allemaal de gewoonste zaak van de wereld geworden. Gelukkig allemaal verleden tijd. Moet je eens kijken wat dat scheelt aan tijd, geld (alleen het eten al) en energie. En ze voelt zich 100% lekker, altijd en overal.

Claire heeft het over deuken en deukjes die ze opliep tijdens het opgroeien. Nou, zoals bij ons allemaal zat daar ook wel een frontale botsing bij. Bij iedereen is er van alles gebeurd. Ik hoor dan vaak dat men zegt “Ik heb er geen last” van. Juist dan, juist dan . . . . Men gebruikt het woord “last”. Het komt letterlijke ter sprake. Als het gevoel er niet deep down is kan het woord er ook niet uitkomen. Wat er in zit komt er uit. Wat er niet in zit kan er niet uitkomen. Door er “geen” voor te plaatsen wordt het ontkent. Eigenlijk zegt men dus “Ik heb er last van maar ontken het”.

De “deuken” gaan vaak generaties terug en worden doorgegeven door copieren van gedrag en delen van emoties. Dat gebeurt al in de baarmoeder, zelfs al voor de conceptie. Voor de therapie maakt dat niet uit. Om de vergelijking met een deuk er in te houden: bij de borrel is het misschien leuke praat om te vertellen hoe die deuk in je auto kwam maar uiteindelijk gaat het er om hoe je de deuk er weer uit krijgt. Hoe en wanneer (misschien al bij de vorige eigenaar) de deuk er in kwam is niet belangrijk.

De hoeveelheid voedsel, zowel lichamelijk als geestelijk, die Claire tot haar nam was enorm. Acht maaltijden per dag. Alleen de lunch bestond al uit 15 bruine boterhammen. Ze was en bleef een mager mens. Ze verzamelde geen inhoud. Natuurlijk is de energie rekening van continu gestreste spieren hoog, maar als je input systeem (zeg maar buikspierreflex even voor het gemak) niet juist werkt kun je aan voedsel, medicijnen, vitaminepillen, cursussen, werk, sportauto’s, feesten tot je nemen wat je wilt, het werkt niet. Nu werkt het inputsysteem van Claire. Een sneetje roggebrood als lunch is voldoende. Ze groeit van de regendruppels op haar hoofd en de wind in haar gezicht. Zelfs van niets doen groeit ze. Het maakt niet uit wat je eet. Het maakt alles uit hoe je het eet. Als je reflexen goed werken, haal je uit ieder beetje voedsel precies wat je nodig hebt, lichamelijk en geestelijk.

Heb je wel eens een film over leeuwen gezien? De hele dag liggen ze te tukken, gapen en geeuwen en iedereen noemt ze de koning van het dierenrijk. Moet je die spierbundels eens zien! Van het niets doen, puur op bewustzijn. Ze hebben hun gereedschappen prima op orde om efficiënt en trefzeker dat te doen wat nodig is wanneer het nodig is.

Koeien kunnen dat niets doen ook. Ze grazen tot 9 uur en dan gaan ze liggen. Die doen niets zou je zeggen. Pas op. Ze zijn aan het herkauwen. Ze veranderen gras in melk. Van binnen zijn er allerlei processen in gang die voeding verzorgen voor de cellen van de koe zelf en voeding voor de kalveren om te groeien.

Kun je dat ook? Helemaal niets doen dus alles van binnen lekker laten werken. Dat is pas echt werken. Dat is pas echt topsport. De voeding van je cellen verzorgen zonder stress-stoffen zodat je weer maximaal creatief kunt zijn voor jezelf en je omgeving. Als je Claire de koningin van het mensenrijk zou willen noemen kan ik daar geen speld tussen krijgen.

Ik sprak laatst iemand die had een bootje gekocht om met z’n vriendin naar een stille plek te varen om niets te doen. Iets doen om niets te doen? Wie het snapt mag het zeggen. Ik snap er niets van. Die koe gaat toch ook gewoon liggen waar ze stond. De discriminatie is toch afgeschaft? Ik heb als zoogdier toch dezelfde rechten als mevrouw Koe? Mevrouw Koe is zo dom nog niet. Die weet heel goed dat als ze haar melk vol propt met stress hormonen ze niet alleen zelf de sigaar is maar dat ook haar kalveren al verslaafd raken aan de stress voordat ze boe kunnen zeggen.

Begrijp met niet verkeerd, ik gun iedereen zijn boot en zijn sport, maar ben het je bewust. Lekker voelen kun je met niets doen. Varen en sporten voelt ook lekker net als koken, afwassen en stofzuigen als je botten en spieren maar goed gebruikt. Dan is er geen enkele reden om overspannen of depressief of ziek te worden en loop je ook geen blessures op.

Claire vindt zichzelf een mooie vrouw. Geweldig dat ze dat van zichzelf vindt en ook zegt. Het is ooit anders geweest. Het is de echte schoonheid, van binnen uit. Ook al zou ze een aardappelzak aantrekken, het straalt en spettert er dwars doorheen.

Het is een hele lange pagina geworden. Koffiedik kijken kan dan ook nog wel even. Het zou met niet verbazen als er in het bedrijfsleven een functie zou ontstaan voor groei van binnen uit. Claire zou het prima doen in zo’n functie. Mag ik raden wat ze op haar kaartje zet? Ik denk: “Claire, boerin”.

 

 

Huib Geurink, therapeut, Fr. Rooseveltlaan 57, 4818 KB Breda, +31.653458044, huib@geurink.nl